افزایش اختلالات حسی-حرکتی و نقش کاردرمانی در کاهش آن ها

در سال ۲۰۱۲میلادی،یکی از معلم ها از من درخواست کمک کرد.او شاکی بود از این که شاگردانش اصلا درکلاس،سر جایشان بند نمی شوند.

با خودم فکر کردم که شاید منظورش این است که بچه ها مدام بلند می شوند تا مدادشان را بتراشند یا با پاهایشان به زمین ضربه می زنند وازاین قبیل کارها ! اما اصلا چیزی را که دیدم،انتظار نداشتم.دیدم که اغلب بچه ها آن قدر صندلی هایشان را کج کرده اند که فقط یک نقطه اتکای کوچک به زمین داشتند.یکی از شاگردان،با صندلی اش به عقب برگشته بود و دیگری بارها و بارها با بطری به سرش می کوبید.بچه ها دائما به بهانه تراشیدن مداد یا رفتن به دستشویی در رفت و آمد بودند.تقریباهمه آن ها مشغول به این قبیل کارها بودند بجز یک دختر کوچولو وقتی که بعد از کلاس از اوخواستم که بگوید در خارج از مدرسه چه سرگرمی هایی دارد ،او به من گفت که تقریبا هر روز تمرین " رقص و ژیمناستیک " می کند.از همین جا فهمیدم که بچه ها نیاز به تحرک بیشتری دارند.

به خاطرهمین،ما در کاردرمانی گاهی تمرین رقص داریم و می گذاریم که آن ها هر جور که دوست دارند،به خودشان تکانی بدهند و در این زمینه به آن ها کمک هم می کنیم.ابتدا قدرت عضلات شکم وعضلات پشت آن ها را اندازه می گیریم وآن ها را مجبور می کنیم که با چشمان باز و بسته ، ۱۰ بار در دایره ای به راست و چپ بچرخند.بعد از آن،کودکان را از نظر پاسخ های چشمی و وجود نیستاگموس،بررسی می کنیم و دقت می کنیم که این حرکات غیر طبیعی چشم یا نیستاگموس آن ها،چند دقیقه طول می کشد.جالب بود ؛ بعضی از بچه ها مجبور بودند که حرکتشان را آهست تر کنند،برخی دیگر ، سرشان را روی بازویشان می گذاشتند،برخی می افتادند،برخی حرکات غیر طبیعی چشم داشتند و برخی هیچ حرکتی در چشمشان نداشتند .


چند سال بعد در یکی از کنفرانس ها،از خانمی شنیدم که به علت ضعف روز افزون بچه هاواین که دیگر آن قدرت سابق را ندارند، می خواهند تغییراتی در تست های استاندارد موجود انجام دهند.این حرف،خیلی فکر من را به خودش مشغول کرد؛بنابراین از ۱۰ نفر از معلمانی که سابقه تدریس طولانی در یک منطقه داشتند، پرسیدم که چه تغییراتی را در جنبه های حسی - حرکتی بچه ها مشاهده کرده اند ؟ آن ها اغلب می گفتند که تا آغاز دهه ۸۰ تقریبا به همه کلاس ها بدون هیچ مشکلی درس می دادند و فقط یک یا دو دانش آموز بودند که در توجه و تمرکز کردن مشکل داشتند ولی الان در یک روز خوب ، حداقل ۸ تا ۲۶ نفر از دانش آموزانشان،مشکل توجه دارند و در نتیجه،مجبور شده اند که روش تدریس خودشان را عوض بکنند.دانش آموزان را به گروه های کوچکی تقسیم کرده بودند و هر کدام را موظف به انجام کاری کرده بودند.


بعضی از اختلالات حسی - حرکتی ای که مشاهده کردند،عبارت بود از:کاهش توجه،بی قراری،کاهش قدرت،ضعف در ایستادن، کاهش بنیه،نحیف بودن،زمین خوردن،سرماخوردگی های مکرر،افزایش حالت تهاجمی،مشکل در روخوانی،احساساتی بودن،افزایش اضطراب و عدم تمایل بچه ها به بازی کردن .

فیزیوتراپ ها در این باره می گویند که آن ها علایم جسمانی مربوط به قبل از بلوغ را در سنین کودکی مشاهده می کنند و اغلب در قسمت بالایی پشت بچه ها ، یک برآمدگی قوز مانند ایجاد شده و علت اصلی آن ، حمل کوله پشتی های سنگین و استفاده مکرر از تلفن های همراه است که باعث می شود آن ها سرشان را جلو بیاورند و این وضعیت جسمانی در دراز مدت برای آن ها ایجاد شود.

جهت هرگونه سوال و مشاوره می توانید با مرکز کاردرمانی آریان در ساعات اداری تماس حاصل نمائید.

 

آدرس مرکز کاردرمانی آریان: تهران ، سعادت آباد ، میدان سرو، ۱۸ متری مطهری ، ۱۶ متری دوم ، گلستان یکم ، پلاک ۲ ، طبقه اول ، واحد ۴
تلفن تماس:        02122091719    و   02122142604