لکنت اختلال در روانی گفتار است که در سن ۲ تا۷ سالگی بروز پیدا می‌کند .  علت بروز این اختلال به    تغییرات فیزیکی و روانی و گفتاری در این دوره سنی مرتبط است تکامل هماهنگ تمام سیستم های مربوط به گفتار برای روانی گفتار لازم و ضروری است و در این دوره همچنین عوامل محیطی و وراثتی نیز موثری است.

لکنت بیشتر در دو دوره دیده میشود  :

 دوره اول در زمان آغاز فراگیری گفتار و جمله سازی

 دوره دوم در دوره شروع مدرسه می تواند باشد 

لکنت با توجه به نوع آن می تواند به شکل تکرار کلمه یا تکرار صدا یا بخش اول کلمه و یا گیر یا مکث و یا کشش نمایان شود لکنت به عنوان یک اختلال چند عاملی مطرح می شود که علت های مختلفی برای بروز آن مطرح شده است .  

 علتی که در واقع برای کودکی که در سن ۲ تا ۲.۵ سالگی دچار لکنت می شود در بسیاری از موارد منشأ رشدی دارد که با یک عامل بیرونی مانند ترس بروز پیدا می‌کند به خصوص در کودکانی استعداد بروز چنین اختلالی را دارا هستند و ساختار مغزی نسبت به بروز این نوع ناروانی استعداد بیشتری دارد . که اصولاً در بسیاری از موارد در این سن به عنوان  ناروانی طبیعی از آن یاد می شود .از آنجا که در این سن که سن انفجار زبانی و رشد جهش زبانی است برخی کودکان به یکباره شروع به بیان گفته ها و جملات می کنند در حالی که اندامهای گویایی آمادگی این حجم از بروندادهای را ندارد بنابراین کودک دچار مشکل در روانی کلام می شود.

که در بسیاری از این موارد در صورتی که عوامل وراثت  و مشکلات عاطفی و روحی و یا مسایل محیطی و اضطراب و آگاهی با توجه به روحیات کودک وجود نداشته باشد به مرور این مسئله با رشد هماهنگ زبان و اندامهای گویایی برطرف می شود .علائمی که کودک دارای ناروانی طبیعی به آن دچار است از جمله تکرار کل کلمه یا عبارت و یا بخش اول کلمه ؛ بدون نگرانی و اضطراب صحبت میکند و بدون تلاش و تقلا و کمتر از ۱۰ کلمه در هر ۱۰۰ کلمه می باشد .  

 

ساناز دهقانی

متخصص گفتاردرمانی 

سرپرست گفتاردرمانی آریان