Dyspraxia یک مشکل عصبی است که در نورون های حرکتی اختلال ایجاد میکند و باعث مشکلاتی در چهار مهارت کلیدی می‌شود :

  • اختلال در مهارت‌های حرکتی
  • عدم هماهنگی بین اعصاب و عضلات
  • اختلال در حس جهت یابی
  • اختلال رشدی

میتوان گفت این مشکلات به تنهایی وجود ندارند و ممکن است با اختلالات دیگر نیز همراه باشد. کودکان با اختلال دیسپراکسیا اغلب اختلالات دیگری نیز دارند . این اختلالات عبارتند از:

بنابراین dyspraxia هم  نشانههای ذهنی وهم نشانه های فیزیکی را دارد : عدم ناهماهنگی و اختلال در پردازش موجب میشود درک مسائل ریاضی و یادگیری زبان با مشکل مواجه شود.

 

 

 

 

 

علائم  دیسپراکسیا

 

به طور کلی ، کودک شما ممکن است از سوی دیگران  دست و پا چلفتی  نامیده شود . ممکن است در  لباس پوشیدن ، غذا خوردن دچار مشکل شوند ، دست خط  ناخوانا داشته باشند و ممکن است، در حالیکه حافظه بلند مدت آنها عملکرد خوبی دارد، حافظه کوتاهمدت آنها دچار اختلال باشد و براحتی دچار فراموشی شوند این علائم بطور مختصر بیان شده است .

 

 

علل ابتلا به اختلال دیسپراکسیا

 

هیچ علت شناختهشدهای برای درمان وجود ندارد ، گرچه بسیاری از محققان معتقدند که اغلب یک علت ژنتیکی در ابتلا به این اختلال وجود دارد ، اما قطعا دیسپراکسیا از  اختلال  در نورون های عصبی مغز به وجود می آید.کودکان مبتلا به نارساخوانی معمولا با دستخط و ریاضی درگیر هستند. اختلال دیکته، ناتوانی در نوشتن ، ناتوانی در حل مسائل ریاضی و فهم اعداد در کودکانی که در انتهای طیف قرار دارند دیده شده است . اما وجود این علائم اغلب به این دلیل است که آنها نمیتوانند اطلاعات را به سرعت پردازش کنند . بنابراین نقص توجه یکی از نشانههای اختلال دیسپراکسیا است . این اختلال ، یک  طیف است اما به این معنا نیست که در طیف اوتیسم وجود دارد و تفاوت زیادی بین یک کودک دیسپراکسیا با کودک مبتلا به اوتیسم وجود دارد . علایم به طور قطع میتواند از خفیف تا شدید باشد .

کودکانی که در ارزیابی کاردرمانی، اختلالشان خفیف بود  با سرعت بیشتری  توانستند در حل مسائل ریاضی موفق شوند و یا دستخط خود را خوانا کنند . در حالیکه  آنهایی که در انتهای طیف قراردارند در بزرگسالی هم در تلاش برای بهبود مهارت دست خط  بودند.

برای این اختلال هیچ درمانی وجود ندارد چون بیماری نیست . اما روشهای زیادی  برای بهبود مهارت ها وجود دارد . اما یکی از اثربخش ترین برنامه های درمانی ، کاردرمانی می باشد که با اسنفاده از تکنیک ها و ابزارهای نوین درمانی  و آگاهی ازطیف این اختلال می تواند کمک شایانی به افزایش توانمندیهای این کودکان در زمینه های گوناگون نماید. و این معمولا به کمک کاردرمانگران، فیزیوتراپیستها و روانشناسان  بستگی دارد .

 

لینک منبع