معلولیت ذهنی یا ناتوانی عقلانی یک اختلال رشدی است که عملکرد را در دو حوزه تحت‌تاثیر قرار می‌دهد :

  • کارکرد عقلانی ( مانند یادگیری , حل مساله , قضاوت )
  • عملکرد انطباقی ( فعالیت‌های روزمره مانند ارتباطات و زندگی مستقل )

 حدود یک درصد از جمعیت جهان را افراد با معلولیت ذهنی تشکیل می‌دهند . آنها  دارای ناتوانی هوشی متوسط هستند . شیوع این ناتوانی در مردان بیشتر از زنان است.

 

تشخیص معلولیت ذهنی

 

معلولیت ذهنی با مشکلاتی در کارکرد فکری و انطباقی تشخیص داده می‌شود .

  • کارکرد فکری با انجام تست توسط یک پزشک یا کاردرمانگر ، از طریق آزمون استاندارد ارزیابی می‌شود . نمره ضریب هوشی در حدود ۷۰ تا ۷۵ نشان‌دهنده محدودیت قابل‌توجه در کارکرد فکری است.
  • عملکرد انطباقی از طریق ارزیابی طبق معیارهای استاندارد و مصاحبه با دیگران مانند اعضای خانواده ، معلمان و مراقبان بدست می آید .

علایم معلولیت ذهنی در دوران کودکی یا نوجوانی شروع می‌شوند . ممکن است در سن ۲ سالگی در زبان یا مهارت‌های حرکتی دیده شود . با این حال ، در سطح خفیف ناتوانی ذهنی ممکن است تا زمانی که فرد وارد دانشگاه نشده باشد  ، شناسایی نشود .در افراد مبتلا به معلولیت ذهنی برخی بیماری‌های روانی ،ذهنی، پزشکی و جسمی اغلب به همراه اختلالات مغزی ، اختلال کم‌توجهی ـ بیش‌فعالی ، اختلال طیفی اوتیسم و اختلالات اضطرابی رخ می‌دهند . در اینصورت تشخیص معلولیت ذهنی می‌تواند چالش برانگیز باشد.

 

 

 

 

علل ناتوانی ذهنی

 

علل مختلفی برای ابتلا به ناتوانی ذهنی وجود دارد . این بیماری می‌تواند با یک سندرم ژنتیکی مانند سندرم داون و سندروم  ایکس شکنندهمرتبط باشد . این بیماری ممکن است به دنبال یک بیماری مانند مننژیت ، سیاه‌سرفه و یا سرخک رشد کند ؛ ممکن است از آسیب سر در دوران کودکی ناشی شود ؛ یا ممکن است ناشی از قرار گرفتن مادر در معرض سموم مثل سرب و یا جیوه باشد . عوامل دیگری که ممکن است در معلولیت ذهنی نقش داشته باشند عبارتند از: ناهنجاری مغز ، بیماری‌های مادرانه و تاثیرات محیطی ( الکل ، مواد مخدر و یا مواد سمی دیگر ) . بسیاری از اتفاقات مربوط به زایمان  ، عفونت در دوران بارداری و مشکلات زایمان ، از جمله عدم جذب اکسیژن کافی ، می‌توانند در معلولیت ذهنی  نقش داشته باشند.

 

درمان

 

معلولیت ذهنی یک شرایط مداوم در زندگی است . با این حال ، مداخلات کاردرمانی زودهنگام و مداوم ممکن است عملکرد افراد را بهبود بخشد و فرد را قادر سازد در طول عمر خود رشد کند .کاردرمانی با انجام ارزیابی ها اولیه ، به افراد با معلولیت ذهنی کمک می‌کند تا به نقاط قوت و نیازهایشان نگاه کنند.  کاردرمانی با ارائه خدمات به افراد با معلولیت‌های ذهنی و خانواده‌هایشان ، از آنها  در جامعه حمایت می‌کنند . تحت قانون فدرال ( افراد با ناتوانی‌های تحصیل ، ایده ، ۱۹۹۰ ) ، وظیفه شناسایی و کمک به کودکان نوپا دارای معلولیت به عهده توانبخشی و کاردرمانی است  . کاردرمانی همچنین مستلزم آن است که آموزش ویژه و خدمات مرتبط با معلولیت و ناتوانی ذهنی را در اختیار همه کودکان واجد شرایط قرار دهد .علاوه بر این کاردرمانی باید از خانواده ، دوستان ، همکاران ، اعضای جامعه و یا افرادی که با کودکان معلول در ارتباط هستن ، حمایت کنند.

 

 

لینک منبع