کودکان مبتلا به اختلال طیفی اوتیسم ( ASD ) بسیاری از نگرانی‌ها و ترس‌ها را همانند دیگر کودکان تجربه می‌کنند .اما هنگامی که کودکان و نوجوانان مبتلا به اوتیسم نگران یا مضطرب می‌شوند ، روشی که با آن اضطراب خود را نشان می‌دهند می‌تواند بسیار شبیه به ویژگی‌های مشترک رفتار وسواسی ـ اجباری و مقاومت در برابر تغییرات برنامه های روتین زندگی باشدکاهش اضطراب در کودک ممکن است رفتار مرتبط با ویژگی‌های اصلی  اوتیسم را کاهش دهد، اما آنها را درمان نمیکند. کاردرمانی یک رویکرد درمانی برای کاهش و بهبود اختلال طیفی اوتیسم میباشد  که قادر است نشانه هایی مثل اضطراب را با ارائه بعضی خدمات کنترل کند.

جهان می‌تواند مکان گیج‌ کننده و پیچیده ای برای کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال طیفی اوتیسم ( ASD ) باشد .آن‌ها ممکن است موقعیت‌های اجتماعی و یا ناآشنا را درک نکنند . آن‌ها اغلب به سختی درک می‌کنند که دیگران چه احساسی دارند و یا اینکه چگونه دیگران به رفتارهای او واکنش نشان دهند . در نتیجه ، غیرقابل‌پیش‌بینی بودن افراد و موقعیت ها ممکن است که باعث استرس و اضطراب در کودکان اوتیستیک شودکودکان و نوجوانان مبتلا به اوتیسم ، به خصوص بچه‌های کوچکتر، ممکن است به شما بگویند که نگران هستند و یا ممکن است شما متوجه افزایش رفتارهای چالش برانگیز در آنها باشید.

 

 کودک مضطرب شما ممکن است :

 

  • بیشتر از قبل ، روی انجام کارهای روتین و همیشگی اش اصرار کند .
  • خوابیدن در کودکان اوتیستیک ، نسبت به قبل سختتر باشد.
  • عصبانی بودن بیش از پیش
  • منزوی شدن و دوری از موقعیت های اجتماعی
  • افکار و رفتار وسواس گونه ، مانند چرخاندن یک جسم بطور مکرر
  • تکان دادن دست‌ها ، چرخش و یا تکان دادن سر و پا
  • انجام کارهایی مانند ضربه‌ به سر و گاز گرفتن دست برای آسیب رساندن به خود

 

 

 

 

 

 

محرک های اضطرابی در کودکان اوتیستیک

 

اضطراب بخشی طبیعی از زندگی و چیزی است که همه در برخی از مراحل تجربه می‌کنند. شما هرگز نمی‌توانید از هر چیزی که موجب اضطراب یا استرس برای کودک شما با اختلال طیف اوتیسم ( ASD ) می‌شود ، اجتناب کنید. اما چیزهایی وجود دارند که شما می‌توانید برای رفع نگرانی و استرس‌های کودک خود انجام دهید و او را تشویق کنید تا سطوح اضطراب خود را مدیریت کند .

ببینید چه چیزی کودک شما را نگران می‌کند

از آنجا که کودکان و نوجوانان مبتلا به اوتیسم می‌توانند در درک احساسات و ارتباط با دیگران مشکل داشته باشند ، شما نیاز دارید که علایم کودک خود را بدانید و بفهمید چه چیزی باعث نگرانی و یا استرس او می‌شود .کاردرمانی میتواند با آگاه کردن شما ازعوامل استرس زا ، موجب جلوگیری این تحریکات وپیامدهای آنان شود.

برخی از محرک‌های متداول برای ایجاد اضطراب در کودکان مبتلا به اوتیسم شامل موارد زیر هستند :

  • تغییر در برنامه روتین : به عنوان مثال ، یک  جلسه آموزشی پیانو به این دلیل لغو می‌شود که معلم بیمار است.
  • تغییرات در محیط : به عنوان مثال ، مبلمان خانه شما جابجا می‌شوند ، وسایل بازی جدیدی در پارک گذاشته می شود و یا جابجایی خانه.
  • موقعیت‌های اجتماعی ناآشنا  :  برای مثال ، گرفتن جشن تولد در یک خانه ناآشنا .
  • تحریکات حسی :  برای مثال ، حساسیت به صداهای خاص ، چراغ‌های روشن ، طعم های خاص و یا بافت غذایی خاص
  • ترس از یک موقعیت خاص ، فعالیت و یا شی:  برای مثال خوابیدن در بستر خود ، رفتن به دستشویی ، ترس از بالون و یا خوشبو کننده های هوا

 

                       

درمان و مدیریت اضطراب در کودکان اوتیستیک

 

اگر کودک مبتلا به اختلال طیف اوتیسم ( ASD ) بسیار نگران است ، یک کاردرمانگر میتواند به او در جهت مدیریت خشم و استرس کمک کند . کاردرمانگران، در حفظ سلامت روانی خانواده و کودک خدماتی ارائه میکنند که می‌توانند مستقیم با کودک و خانواده کار کنند تا استراتژی‌هایی برای کاهش اضطراب ایجاد کنند .

کاردرمانگران از طیف وسیعی از رویکردها استفاده می‌کنند ، از جمله :

  • رفتار شناختی  CBT: این کار به کودکان کمک می‌کند تا مهارت‌هایی را برای مدیریت استرس خود در شرایطی که آن‌ها را نگران می‌کند ، بدست بیاورند .
  • مداخلات برای یکپارچه سازی حسی : با استفاده از تحریکات حسی به کودکان در مواجهه با ترس ها کمک  میکنند به عنوان مثال ، رویکرد stepladder نردبان متحرک
  • محرکات اجتماعی : آنها می‌توانند با قراردادن کودک در محیط های شبیه سازی شده ، به آماده‌سازی کودکان برای موقعیت‌های نا آشنا و پر استرس که آن‌ها را نگران می‌کند کمک کنند.

 

کاردرمانی یکی از روش های موثر درمانی برای مدیریت اضطراب در کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم  است دارو نیز می‌تواند به کاهش علایم اضطراب در کودکان مبتلا به اوتیسم کمک کند . معمولا دارودرمانی ، زمانی توصیه می‌شود که اضطراب بر زندگی روزمره کودک تاثیر می‌گذارد و استراتژی‌های رفتاری آن‌ها را کاهش میدهد .

 

لینک منبع