در تمام تابستان، کودکان در خارج از منزل و در محیط آزاد به دوچرخه سواری، بالا رفتن از درختان، گرگم به هوا و شنا کردن می پردازند و تنها زمانی که شب شد و کرمهای شب تاب با نور خود فضا را مانند چراغ هایی روشن کردند و قورباغه ها شروع به قور قور کردند به رخت خواب می روند.
اما تنها چند هفته بعد آنها باید به مدرسه بازگردند یعنی، جایی که از آنها خواسته می شود که برای مدت طولانی ای یک جا بنشینند و به درس های مختلف گوش دهند.


امروزه اکثر آموزگاران از یک رویکرد چند حسی برای اموزش مهارت های مختلف استفاده می کنند. آنها سعی می کنند که بیشتر از فعالیت های عملی برای اموزش استفاده کنند تا کودکان وادار شوند که در محیط مدرسه حرکت کرده و تحرک داشته باشند. اما زمان هایی هم وجود دارد که کودکان مجبورند بر روی صندلی های خود بنشینند و به مدت طولانی به سخنان معلم خود گوش دهند.

و بسیاری از کودکان نیز با نشستن برای مدت طولانی مشکل دارند. چند دلیل عمده برای این مشکل که کودک نمی تواند وضعیت مناسبی را برای انجام کارهایش در کلاس درس حفظ کند وجود دارد که در اینجا ذکر خواهد شد. اینها چیزهایی هستند که باید در هنگام مواجهه با کودکی که از این مشکلات رنج می برد در ذهن داشته باشید.

ممکن است صندلی یا میز او بیش از حد کوچک و یا بیش از حد بزرگ باشند. مدرسه ها معمولا دارای بودجه ی اندکی هستند و اغلب بر اساس ضوابط و مقرراتی تنظیم می شوند که  بر اساس انها همه میزها و صندلی ها دارای اندازه یکسانی خواهند بود. من به کلاس های درس زیادی رفته ام و به کرات دیده ام که کودکان پاهایشان را آویزان می کنند و یا بازوهای خود را بر روی سطح میز می گذارند تا جایی که دیگر نمی توان خود کودک را به خوبی دید! وقتی که شرایط اینطور باشد، کارایی کودک در کلاس درس فاجعه بار خواهد بود! یک کتاب یا یک جعبه را در زیر پای کودک بگذارید یا کاری کنید که صندلی کمی بالاتر از سطح میز باشد . هر کاری که می توانید انجام می دهید تا از به وجود آمدن چنین وضعیتی جلوگیری نمایید.

او ثبات تنه ضعیفی دارد. گاهی اوقات کودکان از توانایی های مرکزی اندکی برخوردارند و لذا از ثبات لازم برای انجام وظایفی که نیاز به نشستن طولانی دارند برخوردار نمی باشند. اگر فرزند شما بر روی میز دراز می کشد یا مدام به صندلی اش تکیه می دهد، ثبات تنه می تواند مشکل اصلی باشد، و لذا همین مشکل، می تواند نشستن طولانی را برای او ناراحت کننده و خسته کننده سازد.

او به زمان های استراحت کوتاهی برای تحرک نیاز دارد. داشتن یک استراحت کوتاه در دوره های طولانی نشستن و اجازه دادن به کودکان تا در دوره های استراحت کارهایی  مانند رقص، آهنگ خواندن، و دیگر فعالیت های جنبشی را انجام دهند می تواند بسیار موثر باشد. تحرک داشتن بسیار مهم است زیرا کودک می تواند توان از دست رفته اش را بازیابد و، هماهنگی و تعادل را بین سیستم های حرکتی و سیستم های حسی خود ایجاد نماید. همه این مهارت ها، که از طریق حرکت توسعه یافته و حفظ می شوند، به فرزند شما کمک می کنند تا بتواند ساعت های طولانی در پشت صندلی کلاس درس بنشیند.

ممکن است کودک شما با برخی از مشکلات پردازش حسی که به ورودی لمسی مربوط می شوند مواجه باشد. فرزند شما ممکن است برخی از نشانه های دفاع لمسی را از خود نشان دهد و لذا پشت کردن به سایر کودکان و یا نشستن سایر کودکان در اطراف و جلوی او  برای سیستم حسی او بیش از حد باشد و سیستم حسی او نتواند از پس پردازش این ورودی های لمسی بر اید. یک صندلی راحت تر یا حتی انتخاب یک نقطه دیگر از کلاس می تواند در این شرایط، مثمر ثمر باشد.

بسیاری از این کودکان باید از صندلی های جایگزین در کلاس درس بهره مند شوند. در اینجا برخی از پیشنهادات مثمر ثمر در این زمینه ذکر خواهند شد

 


صندلی توپی تعادلی

صندلی بادی گرد

کوسن و بالش سه گوش


و البته ایده مورد نظر ما استفاده از میزهای قابل تنظیم ارتفاع است که در یک کلاس درس مورد آزمایش قرار گرفتند و نتایج ان در نیویورک تایمز منتشر شد. برخی از این میزها حتی دارای تکیه گاه هایی برای پا هستند. همین تغییرات کوچک می تواند کارایی کودکان را در کلاس های درس تا حد چشمگیری افزایش دهد. به عنوان مثال می توان موارد زیر را ذکر نمود.


استفاده از توپ تعادلی

صندلی لرزشی کره ای

گاهی اوقات، برخی ترفندهای کوچک و ساده می توانند تفاوت های زیادی را در رفتار کودکانی که قادر به نشستن طولانی مدت نیستند به وجود اورند.