کودکان همه چیز را از طریق بازی کردن یاد میگیرند. کودکان در حال رشد از بازی کردن برای ایجاد مهارت‌های فیزیکی و اجتماعی استفاده می‌کنند تا شخصیت های متفاوتی را امتحان کنند و ارتباطات خود را افزایش دهند . با این حال، کودکان اوتیسم  ممکن است به روش‌های  متفاوتی بازی کنند. آن‌ها بیشتر تنهایی بازی می‌کنند، و بازی آن‌ها اغلب تکراری وبدون هیچ هدفی است.

 ثبات در بازی, یک ویژگی کودکان اوتیسم است که از کشف توانایی‌ها و علایق آنها جلوگیری میکند. بازی درمانی ابزاری کامل  برای کمک به کودکان اوتیسم است و همچنین می‌تواند تحت شرایط مناسب ابزاری برای کمک به والدین برای ارتباط بیشتر با فرزندانشان نیز در این زمینه باشد.

 

بازی درمانی چیست؟

بازی‌درمانی در اصل ابزاری برای ارائه روان‌درمانی به کودکان با ضربه روحی, اضطراب و بیماری روانی می‌باشد. در این زمینه, بازی راهی برای کودکان است تا احساسات خود را بیان کرده و مکانیسم‌های مقابله را بیابند. این نوع درمان هنوز محبوب است; با این حال, این روش درمانی درکودکان مبتلا به اوتیسم یکسان نیست.

بسیاری از متخصصان چیزی به نام " بازی‌درمانی " را به کودکان مبتلا به اوتیسم ارائه می‌کنند. این تکنیک یک تکنیک مبتنی بر نمایش است که در کار درمانی به ایجاد روابط و مهارت‌های اجتماعی / ارتباطی کودکان اوتیسم را کمک میکند. این پروژه یک رویکرد درمانی دیگر است که به عنوان ابزاری برای ایجاد مهارت در کودکان اوتیسم به کار می‌رود و همانند سازی را در کودکان افزایش میدهد.

 

لینک منبع