انسان ها دارای شش احساس اصلی - شادی، تعجب، غم، خشم، ترس و انزجار هستند. ما همچنین احساسات پیچیده تری مانند خجالت، شرم، غرور، گناه، حسادت، شادی، اعتماد، علاقه، تحقیر را تجربه می کنیم. توانایی درک و بیان این احساسات از هنگام بدو تولد شروع به رشد می کند. اکثر نوزادان در دو ماهگی خنده و نشانه های ترس را نشان می دهند. در12 ماهگی، یک کودک معمولی در حال رشد می تواند چهره شما را بشناسد و درک درستی از احساس شما را  داشته باشد. اکثر کودکان نوپا و بچه های کوچک شروع به استفاده از کلمات برای بیان احساسات خود می شوند. احساسات کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم اغلب دشوار است .کودکان 5-7 می توانند شاد و غمگین باشند، اما به سختی ، ترس و خشم  خود را نشان می دهند .نوجوانان میتلا به اوتیسم همچنان در شناخت ترس، خشم، تعجب و انزجار به طور معمول رشد نمی کنند. بزرگسالان  در معرض تشخیص برخی احساسات مشکل دارند. ،کپی یا استفاده از عبارات احساسی ،درک و کنترل احساسات خود ، درک و تفسیر احساسات - آنها ممکن است فاقد همدلی با دیگران باشد.

در زمان مدرسه کودکان مبتلا به اوتیسم  تحرک کمی دارند ،  تمایل به نشان دادن احساسات خود  دارند  مانند کودکان در حال رشد ، اما  آنها به  سختی می توانند احساسات خود را توصیف کنند.آنها ممکن است بگویند احساسات خاصی ندارند. در همان سن، بسیاری از کودکان مبتلا به اوتیسم  احساس ابراز عاطفی کمتر نسبت به کودکان معمولی دارند.ممکن است این موضوع به نظر آید که بچه های اوتیسم احساس عاطفی ندارند یا ممکن است برخی از پاسخ های عاطفی آنها  بیشتر شود. به عنوان مثال، ممکن است خیلی سریع عصبانی شوند. آنها تمایل ندارند چیزهای جالبی را به دیگران نشان دهند یا به چیزهای جالبی که دیگران به آنها اشاره می کنند پاسخ دهند. این به معنای درک اجتماعی ، توجه مشترک است و کمبود آن یکی از نشانه های اولیه برای اوتیسم  است که میتوان با کاردرمانی باعث کاهش این اختلالات شد.

کودکان پیش دبستانی اوتیسم همچنان برای جلب توجه بیشتر دیگران ، اغلب از کلمات استفاده نمی کنند.شما می توانید تعاملات روزانه را برای کمک به فرزند خود با اختلال اوتیسم درمورد احساسات و بهبود توانایی او برای ابراز و پاسخ به احساسات استفاده کنید. در اینجا چند ایده وجود دارد: برچسب احساسات در زمینه های طبیعی: هنگامی که شما در حال خواندن یک کتاب هستید، تماشای ویدئو یا دیدن دوستان خود هستید ، می توانید احساسات خود را به او نشان دهید. توجه فرزندتان را بدست آورید: اگر با کودک خود صحبت میکنید و از او پاسخی نگرفتید، دوباره صحبت کنید. ممکن است لازم باشد که این کار را  بارها انجام دهید تا توجه او را جلب کنید.

برای اطلاعات بیشتر به لینک منبع مراجعه کنید.