تحقیقات جدید نشان می دهد که "پنجره های زمان عصبی" در بعضی مناطق کوچک مغز ، به علائم پیچیده شناختی اوتیسم کمک می کنند. در یک مطالعه تصویری مغز از بزرگسالان، شدت نشانه های اوتیسم  به این است که این مناطق مغز اطلاعات را ذخیره می کنند. تفاوت در زمان بندی عصبی ممکن است ویژگی های اوتیسم مانند حساسیت بالا را  پایه گذاری کند و می تواند به عنوان یک ابزار تشخیص آینده مفید باشد.مناطق حساس مغز که از چشمان، پوست و عضلات دریافت می کنند معمولا دوره های پردازش کوتاه تر را نسبت به مناطق مرتفع تر دارند که اطلاعات را ادغام می کنند و حافظه و تصمیم گیری را کنترل می کنند. مطالعه جدید نشان می دهد که این سلسله مراتب زمان بندی عصبی در اوتیسم اختلال ایجاد می کند. به نظر می رسد پردازش اطلاعات غیرمعمول در مغز، رفتارهای تکراری و مشکلات اجتماعی و ارتباطی را در سراسر طیف اختلالات عصبی رشد اوتیسم دیده می شود، اما این یکی از نخستین نشانه هایی است  حرکتی  زمانی در مقیاس کوچک می توانند تاثیر زیادی داشته باشند.

برای اطلاعات بیشتر به لینک خبر مراجعه کنید.