بیماری پارکینسون یک اختلال عصبی کشنده است که بر سیستم عصبی مغز انسان تاثیر می‌گذارد . در نتیجه ، کسانی که این اختلال را دارند دچار اختلال در تحرک ، مهارت و عملکرد اجرایی می شوند. اگرچه ، داروها و مداخلات جراحی عمدتا ً برای درمان بیماری‌های پارکینسون به کار می‌روند ، اما بیماران دچار معلولیت تدریجی می‌شوند . هدف از کاردرمانی، کمک به بیماران برای احیای فعالیت‌های روزمره زندگی آن‌ها است .

 

بیماری پارکینسون چیست ؟

 

جیمز پارکینسون اولین بار در اوایل دهه ۱۸۰۰ در مقاله خود “shaking palsy” درباره بیماری پارکینسون صحبت کرد . بیماری پارکینسون ( PD ) یک اختلال است که بر فرآیندهای نورولوژیکی در مغز تاثیر می‌گذارد . پارکینسون یک بیماری پیشرونده است که  به موجب آن عملکرد روزمره و مشارکت اجتماعی به تدریج  کاهش می‌یابد .

علایم و نشانه‌های بیماری پارکینسون

علایم پارکینسون را می‌توان به دو نوع تقسیم کرد :

  • علایم حرکتی 
  • غیرحرکتی

enlightenedعلایم غیرحرکتی با نقص در فرایندهای شناختی دخیل در برنامه‌ریزی ، اجرا و تنظیم رفتار مرتبط هستند که ویژگی متمایزی از PD است . دیگر علائم مانند تغییرات روحی و مشکلات خواب نیز می‌توانند ظاهر بشود .

enlightenedعلایم حرکتی مانندbradykinesia    افزایش می‌یابند، که به عنوان کندی درحرکت تعریف شده‌اند و با اختلالات غدد عصبی به هم مرتبط هستند  .

علل بیماری پارکینسون

 

تحقیقات گسترده نشان داده‌اند که در افراد مبتلا به PD ،  میزان ماده ای میانجی بنام دوپامین کاهش می یابد که علت آن تخریب قسمتی از مغز بنام جسم سیاه Substantia Nigra ) ) می باشد که در ساختن دوپامین نقش دارد.جسم سیاه بخشی از مغز است که به عنوان عقده های قاعده ای (Basal Ganglia) شناخته میشود.عقده های قاعده ای یک بخش بسیار مهم جهت کنترل حرکتیه فعالیت های روزمره می باشد. دوپامین در ساختار گره ای در مغز یافت می‌شوند و نقش حیاتی در پاداش ، اعتیاد و فعالیت ایفا می‌کند . با این حال  هنوز علت اینکه چرا سلول‌های عصبی تولید کننده دوپامین کاهش پیدا میکنند مشخص نشده است. با این حال ، پژوهشگران فکر می‌کنند که این امر ناشی از ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی است . تحقیقات بعدی دریافته اند که یک پیوند ژنتیکی برای گسترش PD  وجود دارد . به طور خاص ، چندین جهش متعدد کشف شده‌است .

 

کاردرمانی برای بیماری پارکینسون

 

 کاردرمانی در افراد مبتلا به  پارکینسون نقش اصلی را در افزایش عملکرد و مشارکت اجتماعی ایفا میکند که برای فرد بسیار ارزشمند هستند . هدف این کار بهبود عملکرد و کیفیت کلی زندگی است .

کاردرمانگران به بیماران مبتلا به پارکینسون کمک میکنند تا سطح عملکرد روزمره ، مراقبت ، کار و فعالیت‌های فراغت خود را تا جایی که ممکن است حفظ کنند .  کاردرمانگران به بیماران خود یاد می‌دهند که چگونه نقش خود را تغییر دهند. که نتیجه ی آن  کاهش استرس و ناتوانی و بهبود در کیفیت کلی زندگی است .

برای رسیدن به این هدف ، ابتدا آموزش و مشاوره به بیماران مبتلا به PD  داده می‌شود سپس کاردرمانگران از ترکیبی از استراتژی‌ها استفاده می‌کنند که با مداخلات خاص  می‌توانند سطح عملکرد بیمار را افزایش دهند.  کاردرمانی در درمان پارکینسون، روش درمانی موثری است که  نقش اساسی را در احیای توانایی‌ها برای حفظ زندگی روزمره ایفا میکند. از آنجا که درمان‌های دارویی معمولا ً کم‌تر تاثیر گذارند و یا می‌توانند مشکلات بیشتری ایجاد کنند ، ضروری است که  کاردرمانی در کنار روش‌های درمانی دیگر برای مقابله با علائم حرکتی و غیر حرکتی به کار رود .

 

 

 

لینک منبع